“Δεν θέλω τίποτα για εμένα. Το μόνο που ζητώ, κύριε Τρούμαν, είναι να στείλετε ρούχα και τρόφιμα στα 7 εκατομμύρια Έλληνες που λιμοκτονούν…”

20 Απριλίου 1946: Ο Στυλιανός Κυριακίδης έλαβε θέση στην αφετηρία του Μαραθωνίου της Βοστώνης μαζί με άλλους 134 αθλητές. Ξεκίνησε αργά, αλλά, όλο και πλησίαζε τους πρώτους. Στο 40ο χιλιόμετρο έπιασε τον Κέλι, τον πρωτοπόρο!

ΝΑΙ, κέρδισε με χρόνο 2 ώρες, 29 λεπτά και 27 δεύτερα που ήταν νέο πανευρωπαϊκό ρεκόρ! Παραμιλούσε η Αμερική…

Λίγες μέρες μετά τον θρίαμβό του στον Μαραθώνιο της Βοστώνης, ο Στέλιος Κυριακίδης γίνεται δεκτός από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν στον Λευκό Οίκο, μαζί με τον δεύτερο, τον Αμερικάνο Τζόνι Κέλι (15 φορές βγήκε στην καριέρα του μέσα στην πρώτη πεντάδα του μαραθωνίου της Βοστώνης, ενώ το 2000 ανακηρύχθηκε από το Runner’s World ο κορυφαίος δρομέας για τον περασμένο αιώνα).

Ρωτάει ο Χάρι Τρούμαν τον Τζόνι Κέλι:

– Καλά, βρε παιδί μου. Πώς έχασες απ’ αυτόν τον κοκαλιάρη κι αδύναμο Έλληνα;
– Μόνο εγώ έχασα; Κανένας δεν μπόρεσε να τον κερδίσει. Εγώ έτρεχα για τον εαυτό μου κι αυτός για έναν ολόκληρο λαό, για μια ιδεολογία…

Ο Τρούμαν χαμογελάει και γυρνάει προς τον Κυριακίδη.

– Εσύ, παιδί μου, είσαι άξιος συγχαρητηρίων. Για πες μου. Τι θες να κάνω για σένα; Θες ρούχα; Τρόφιμα να δυναμώσεις; Χρήματα; Ό,τι θες από μένα.
– Σας ευχαριστώ, πρόεδρε. Δεν θέλω τίποτα για εμένα. Το μόνο που ζητώ, κύριε Τρούμαν, είναι να στείλετε ρούχα και τρόφιμα στα 7 εκατομμύρια Έλληνες που λιμοκτονούν. Αυτό ζητάω. Να βοηθήσετε τον λαό μου που υποφέρει.

Αυτό που έγινε μετά ήταν απίστευτο. Από δωρεές των Αμερικάνων μαζεύτηκαν τόνοι από τρόφιμα, φάρμακα, κουβέρτες. Δεν είχαν πώς να τα μεταφέρουν. Μόλις βρέθηκαν έξι καράβια, με την συνδρομή της οικογενειας Λιβανού, έφτασε η βοήθεια στην Ελλάδα. Το «Πακέτο Κυριακίδη», όπως το ονόμασαν.

Συγκεντρώθηκαν, επίσης, 250.000 δολάρια για να δοθούν στους ταλαιπωρημένους Έλληνες από την Κατοχή και τον Εμφύλιο! Ποσό τεράστιο για την εποχή. Όλες οι αμερικάνικες εφημερίδες τον είχαν πρωτοσέλιδο, ενώ ο ίδιος έτρεχε από Πολιτεία σε Πολιτεία της Αμερικής για να φέρει κι άλλη βοήθεια στην τσακισμένη Ελλάδα.

Ένας λαός που πέθαινε στους δρόμους από την εισβολή του ναζισμού και τον Εμφύλιο, μπόρεσε να χαμογελάσει ξανά απ’ αυτόν τον τεράστιο Έλληνα.

Την μέρα που ήρθε από τις ΗΠΑ στην Αθήνα, στις 23 Μαϊου, ξεχύθηκε στους δρόμους ένα εκατομμύριο κόσμος για να τον υποδεχτεί.
Είχαν φτάσει απ’ όλη την Ελλάδα άνθρωποι στην πρωτεύουσα για να τον ευχαριστήσουν. Εκείνη τη μέρα ήταν η πρώτη φορά που φωταγωγήθηκε ξανά η Ακρόπολη από τότε που άρχισε ο πόλεμος. Ο Κυριακίδης έδωσε χαρά, περηφάνια, ανακούφιση στους συνανθρώπους του.

Στέλιος Κυριακίδης, ο Ήρωας της Βοστώνης: δείτε τον σύνδεσμο εδώ

Ο Στέλιος Κυριακίδης πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου του 1987, στην Αθήνα και ετάφη στον Πύργο Κορινθίας, όπου είχε το εξοχικό του.

Στον Στέλιο Κυριακίδη απονεμήθηκε ο “Μεγαλόσταυρος του Φοίνικος” από τον βασιλιά των Ελλήνων. Επίσης, έχει τιμηθεί για την προσφορά του από τους δήμους των Αθηναίων, του Πειραιώς, της Φιλοθέης, των Πατρών, από τον κυβερνήτη της πολιτείας της Μασαχουσέτης των Η.Π.Α., από την Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων και άλλους.
Στο Αθλητικό Μουσείο της Μασαχουσέτης υπάρχει μόνιμη έκθεση προς τιμήν του, με ονομασία “Στυλιανός Κυριακίδης – Τρέχοντας για την ανθρωπότητα”.
Το 2004, – ύστερα από ανάθεση της Αθλητικής Ομοσπονδίας του Χόπκιντον – ο δήμος του Χόπκιντον (Μασαχουσέτη) αποκάλυψε ένα άγαλμα με την ονομασία “Το Πνεύμα του Μαραθωνίου”, στην διαδρομή του Μαραθωνίου της Βοστώνης, ένα μίλι από το σημείο εκκίνησης. Το γλυπτό παρουσιάζει τον Στέλιο Κυριακίδη να τρέχει και δίπλα του τον Σπύρο Λούη να του δείχνει τον δρόμο προς την νίκη. Το 2006 το άγαλμα αφιερώθηκε στα 60 χρόνια από την νίκη του Κυριακίδη. Ένα αντίγραφο του ίδιου γλυπτού έχει τοποθετηθεί και στον Δήμο Μαραθώνα.

Το στάδιο της Πάφου μετονομάστηκε το 2017 σε Στάδιο Στέλιος Κυριακίδης προς τιμήν του αθλητή.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ

πηγή