Τρεις θεολόγοι προειδοποιούν τον Ιερώνυμο: «Μην αναγνωρίσετε τη σχισματική εκκλησία»

Στις συνέπειες μιας ενδεχόμενης αναγνώρισης της σχισματικής εκκλησίας της Ουκρανίας από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδας, αναφέρονται τρεις θεολόγοι, μιλώντας στο Sputnik.

Στο επίκεντρο της συνεδρίασης της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδας, που ξεκίνησε τις εργασίες της την Τρίτη, θα βρεθεί το ζήτημα της ουκρανικής αυτοκεφαλίας. Η ώρα των αποφάσεων έφτασε, και έτσι, σήμερα, Σάββατο, αναμένεται να συζητηθεί το θέμα, με την ιεραρχία να παίρνει μια μέρα παράταση, για να διαβουλευθεί το ζήτημα.

Ο χρόνος μετράει αντίστροφα για να γίνει εμφανές αν τελικά η ελληνική εκκλησία θα υιοθετήσει την απόφαση Βαρθολομαίου για αυτοκεφαλία στην Ουκρανική εκκλησία, κάτι που σύμφωνα με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν, έγινε με αμερικανική καθοδήγηση.

Ωστόσο αυτή η καθοδήγηση δεν έχει περάσει απαρατήρητη και από εκπροσώπους της Εκκλησίας της Ελλάδος, καθώς οι ΗΠΑ προσπάθησαν όλο το προηγούμενο διάστημα να «συμβουλεύσουν» την ελληνική εκκλησία.

Οι αντιδράσεις πολλές και η έκβαση του ζητήματος που έχει αποκτήσει μεγάλες γεωπολιτικές διαστάσεις, αμφίρροπη.

«Θα στενοχωρηθώ πολύ αν οδηγηθούμε σε κάποιο σχίσμα μετά την Ιεραρχία καθότι υπάρχει διάσταση απόψεων», επισημαίνει στο Sputnik o θεολόγος Δημήτρης Ρίζος.

«Θα πρέπει να ληφθεί μια απόφαση που θα ανήκει στη Ιεραρχία και όχι να επιβληθεί μια απόφαση του Αρχιεπισκόπου πάνω στους υπόλοιπους», τονίζει o θεολόγος Ιωάννης Τάτσης. Ξέρουμε ότι υπάρχουν αρκετοί μητροπολίτες που έχουν διαχωρίσει τη θέση τους. Ο μητροπολίτης Κυθήρων και ο μητροπολίτης Πειραιώς εντάσσονται μέσα σε αυτούς.

Για «ανατροπή τού Συνοδικού Συστήματος με το ουκρανικό ζήτημα» κάνει λόγο ο θεολόγος Νικόλαος Σαββόπουλος.

Μάλιστα, στις συνέπειες μιας ενδεχόμενης αναγνώρισης της αυτοκεφαλίας της Ουκρανικής Εκκλησίας εντάσσει το γεγονός ότι η Ρωσία θα διακόψει την εκκλησιαστική κοινωνία «με όποια τοπική εκκλησία αναγνωρίζει τις αντικανονικές ενέργειες τού Οικουμενικού Πατριάρχη στην Ουκρανία».

Στην ίδια διαπίστωση, με σημαντικές ενδεχόμενες επιπτώσεις στον θρησκευτικό τουρισμό, προβαίνει από την πλευρά του o Ιωάννης Τάτσης:

«Αν η Εκκλησία της Ελλάδος αναγνωρίσει το αυτοκέφαλο, η Εκκλησία της Ρωσίας θα λάβει σίγουρα μέτρα εναντίον της. Δεδομένου ότι πολλοί Ρώσοι έρχονται στην Ελλάδα και οι Έλληνες πηγαίνουν στη Ρωσία, θα έχει επιπτώσεις στον θρησκευτικό τουρισμό. Αυτοί οι τουρίστες είναι διαφορετικοί από τους εποχιακούς. Γνωρίζουν πάρα πολλά από εκκλησιαστική ζωή και θα ακολουθήσουν τις εκεί οδηγίες της Εκκλησίας τους. Αν, λοιπόν, η οδηγία είναι ότι έχουμε αποκόψει πλέον την εκκλησιαστική κοινωνία με την ελλαδική εκκλησία, θα αποφύγουν σίγουρα την επίσκεψη στην Ελλάδα και τις επισκέψεις στα μοναστήρια, ειδικά στο Άγιον Όρος».

«Να συγκληθεί μια Οικουμενική Σύνοδος»

«Αν θα παρθεί οποιαδήποτε απόφαση υπέρ της αυτοκεφαλίας, φοβάμαι ότι γίνεται υπό πίεση. Γεωπολιτικά σύρεται η εκκλησία και πιέζεται από εξωεκκλησιαστικούς παράγοντες που ουδεμία σχέση έχουν με το δόγμα και την πίστη», επισημαίνει από την πλευρά του ο Δ. Ρίζος.

Τη σύγκληση μιας Οικουμενικής Συνόδου, προτείνει ο Ν. Σαββόπουλος.

«Αρμόδια να αποφανθεί για το Ουκρανικό είναι η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος και όχι ο Αρχιεπίσκοπος. Αυτή καλείται να αποφασίζει με βάση τους Ιερούς Κανόνες τής Εκκλησίας μας φυλάσσοντας, παράλληλα, την κοινωνία μετά των άλλων τοπικών ορθοδόξων Εκκλησιών. Ως γνωστόν, η μόνη λύση για την Ελλάδα είναι η Ιεραρχία να αποφασίζει βάσει του 9ου Κανόνα της Τέταρτης Οικουμενικής Συνόδου και να επισημάνει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο ότι όφειλε να συγκαλέσει Οικουμενική Σύνοδο για το θέμα τής Ουκρανίας και να έχει την συναίνεσή της προτού προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια στο έδαφός της».

Την ίδια στιγμή, τονίζει την ανάγκη να ακολουθηθεί το προβλεπόμενο σύστημα της Ιεραρχίας.

«Το γκρέμισμα του Συνοδικού Συστήματος και των Ιερών Κανόνων επιδιώκουν ακόμη μερικοί Ιεράρχες που για δικούς τους λόγους δεν επιθυμούν την τήρηση του καταστατικού χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος, που ορίζει ότι για τόσο σοβαρά θέματα (όπως το Ουκρανικό ζήτημα) που άπτονται στη διατήρηση της κοινωνίας μετά των λοιπών ορθοδόξων εκκλησιών, μόνο η Ιεραρχία μπορεί να λάβει την τελική απόφαση και σε καμία περίπτωση ο επικεφαλής της, από μόνος».

Όπως αναφέρει, ο Πατριάρχης προέβη σε τρεις αντικανονικές ενέργειες για την υπόθεση της Ουκρανίας.

«Αυτές είναι:

  • η εισπήδηση σε ξένη δικαιοδοσία,
  • η αποδοχή εκκλήτου προσφυγής από πρόσωπο εκτός τής δικαιοδοσίας του καθώς και
  • η παραχώρηση του Τόμου Αυτοκεφαλίας σε ομάδες εκτός τής Εκκλησίας και σε ξένη δικαιοδοσία».

Την άποψη ότι δεν υπάρχει λόγος λήψης θετικής απόφασης υπέρ της αναγνώρισης, εκφράζει ο Ι. Τάτσης, τονίζοντας ότι εκφράζει την επιθυμία του για ομοφωνία:

«Δεν ξέρω τι επιδιώκει και ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος. Αν θα θέσει αυτός την επιθυμία του ή αν θα επιδιώξει ένα είδος ψηφοφορίας. Αν ισχύσει το δεύτερο πιστεύω ότι δεν θα περάσει απόφαση υπέρ της αυτοκεφαλίας. Η πλειοψηφία δεν θα το θέλει. Η εκκλησία αποφασίζει με ομοφωνία, ούτε καν με πλειοψηφία. Έτσι πρέπει να γίνει και τώρα»

Προσθέτει δε, ότι ελπίζει στην αντίσταση της ελληνικής Εκκλησίας, στο πρότυπο της Εκκλησίας της Κύπρου:

«Καίριο και κρίσιμο τι θα κάνει η Εκκλησία της Ελλάδος. Τουλάχιστον, όλες οι ελληνόφωνες εκκλησίες το περιμένουν. Νομίζω ότι αυτό που περιμένουν είναι να αντισταθεί η Ελλάδα και να μην υποκύψει στην πίεση του Φαναρίου. Αν γίνει η αναγνώριση, τότε η Ελλάδα θα είναι σαν να σχηματίζει με τον Βαρθολομαίο μέτωπο εναντίον των άλλων Εκκλησιών. Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου στάθηκε πολύ προσεκτικός στο ζήτημα, ούτε βιάστηκε να αναγνωρίσει, ούτε και αναγνώρισε τελικά».

Την ίδια στιγμή, θέτει το ερώτημα αναφορικά με το τι θα απογίνουν οι σχέσεις με την Κανονική Εκκλησία της Ουκρανίας:

«Το ερώτημα που προκύπτει είναι ότι ακόμα και να περάσει η αυτοκεφαλία, πώς θα μπορέσει να εφαρμοστεί. Αρκετοί ιεράρχες της Ελλάδας διατηρούν άριστες σχέσεις με τη Ρωσία, καθώς και με την κανονική ορθόδοξη εκκλησία της Ουκρανίας και τον Μητροπολίτη Ονούφριο. Αρκετοί στην Ελλάδα σέβονται τον Μητροπολίτη Ονούφριο τον οποίο και σέβονται και εκκλησιαστική επικοινωνία έχουν και τον γνωρίζουν και έχει έρθει παλαιότερα εδώ. Τι θα πουν απέναντι σε αυτόν τον άνθρωπο; Οι σχέσεις αυτές θα εξαφανιστούν; Τι θα απογίνει ξαφνικά αυτή η επικοινωνία;».

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Δ. Ρίζος:

«Πιστεύω ότι η αλήθεια είναι με τον μητροπολίτη Ονούφριο. Δεν ξέρω πως μπορεί ο Πατριάρχης  Βαρθολομαίος, να ανακαλέσει απόφαση του 1600. Τότε δόθηκε η εκκλησία της Ουκρανίας στον Πατριάρχη Μόσχας. Τώρα ανακαλεί την απόφαση, ο Πατριάρχης, ώστε να δώσει το αυτοκέφαλο σε κάποιον που δεν έχει κανονική χειροτονία».

Και συμπληρώνει:

«Υπάρχει το σχίσμα μεταξύ Ρώμης και της Κωνστατινούπολης από το 1054. Έχουν γίνει 14 προσπάθειες για την ένωση από τότε και δεν έχει επιτευχθεί απολύτως τίποτα. Αν δεν αφεθεί η Εκκλησία να αποφασίσει μόνη της, βάση του κανονικού δικαίου, πάλι θα έχουμε διαιώνιση σχισμάτων».

Από την πλευρά του, ο Ι. Τάτσης, επισημαίνει:

«Πέρα από το αίτημα του Πατριάρχη Βαρθολομαίου να γίνει η αναγνώριση της Εκκλησίας υπό τον Επιφάνιο, συνεχίζει να υπάρχει και να είναι πολυάριθιμη η εκκλησία υπό τον Ονούφριο. Δεν μπορούμε να τα θέλουμε όλα δικά μας, δεν μπορούν να αναγνωριστούν και οι δύο. Αν αναγνωριστεί η εκκλησία του Επιφάνιου, αυτό είναι ένα είδος άρσης της αναγνώρισης του Ονούφριου.

Η χορήγηση αυτοκέφαλου τη δεδομένη χρονική στιγμή, μόνο δεινά θα φέρει. Ακούγεται ότι συμβαίνουν τραγικά πράγματα στην Ουκρανία. Αμφισβητούμενες οι χειροτονίες των ιερέων,  ακούγονται διάφορα πράγματα για την ηθική τους ζωή με την ύπαρξη παράλληλα κόντρας μεταξύ τους».

πηγή: sputniknews.gr